Echt Wonen

ECHT WONEN

ERVAAR DE SFEER VAN MEER DAN 100 JAAR GELEDEN

Twee woonkamers. Elk met zijn eigen specifieke sfeer en karakter. Het woonkamertje in het dorpshuis is niet groot, maar nog helemaal in de sfeer van 80 jaar geleden. Met origineel blauw balkenplafond, een robuuste smeedijzeren kachel in de brede schouw en het open keukentje - niet meer dan een klein aanrechtje met marmeren blad en een aardewerk gootsteen. Te klein om echt te koken, maar prima voor het zetten van koffie en thee. Aan de oude houten tafel is het goed ontbijten. Boven de wasbak een mooi oud raam met uitzicht op de ruime tuin en het kerktorentje. In deze kamer is alles helemaal origineel gebleven.

 

Door een, eveneens authentiek, staldeurtje (iets bukken, dus pas op het hoofd) komen we in de eetkamer annex woonkeuken. Wat meteen opvalt is de prachtig gerestaureerde natuurstenen muur en de twee openslaande deuren naar buiten met fantastisch uitzicht over het naastgelegen glooiende weiland, dat een paar honderd meter verderop omzoomd wordt door hoge bomen. Hier is het 's avonds heerlijk natafelen, met de behagelijke houtkachel aan, als dat nodig is.

 

En dan, door de wellness ruimte, trappetje op, het voorhuis in. Dit gedeelte is een paar honderd jaar oud en is volledig gerestaureerd. De oude muren zijn door metalen stangen met elkaar verbonden. De wanden zijn niet gestuct, zodat de oude stuclaag behouden bleef. Op veel plaatsen kijk je zo tegen de grote blokken zandsteen aan. De balken zijn nog origineel. Dit is een stoere, ruige kamer.

 

In de voorpui, over de hele breedte van de kamer: twee ramen en vier openslaande deuren, zodat er heel veel licht naar binnen komt. En andersom is het uitzicht op het weiland onbelemmerd. Je zit hier tegelijk binnen en buiten. Ook hier een grote, originele houten schouw, met een goed werkende houtkachel. In de hoeken draaien twee houten trappen naar boven, richting de twee afzonderlijke slaapvide's. 

Jacht

"De Buurman is over de tachtig. Een keer per jaar gaat hij nog met zijn vrienden op jacht. De mannen uit Villars en twee naastgelegen dorpen trekken hun laarzen aan, gooien hun geweer over de schouder, de zakken vol hagelpatronen, en gaan zo de bossen in. Vooral de wilde zwijnen zijn erg in trek. Maar er zijn ook genoeg herten.

Na de jacht wordt al het vlees collectief verwerkt. Iedereen krijgt een gelijke portie mee naar huis. En dan hangen de beenhammen dus echt bij de achterdeur te drogen. De rest van de vangst wordt centraal bewaard en in de loop van het jaar aan de dorpelingen voor ongeveer een tientje per kilo verkocht. Zo blijft het leven goedkoop."

Copyright Echt Frankrijk © All Rights Reserved